Albinizm, zwany także bielactwem, to choroba objawiająca się brakiem lub niedoborem barwnika zwanego melaniną w skórze, we włosach i w tęczówce oka.

Osoby chorujące na albinizm nazywane są albinosami i charakteryzują się bardzo nietypowym wyglądem – mają niezwykle jasną skórę, a także białe brwi, rzęsy i włosy. Badania dowodzą, że albinizm jest chorobą dziedziczą i – niestety – nieuleczalną.

Albinizm to dziedziczna choroba genetyczna. Oznacza to, że aby dziecko zachorowało na albinizm, musi odziedziczyć od obojga lub jednego z rodziców gen odpowiedzialny za rozwój choroby. Bywa i tak, że rodzice (jeden lub oboje) są nosicielami genu, ale schorzenie nie rozwija się u nich, ale dopiero u dziecka. Na szczęście jest to choroba występująca dość rzadko – szacuje się, że albinizm zdarza się raz na 10 tys. narodzin. Bezpośrednią przyczyną bielactwa jest brak tyrozynazy – enzymu, który odpowiada za produkcję melaniny. Niedobór tego barwnika powoduje z kolei bardzo jasny odcień skóry oraz białą barwę włosów, rzęs i brwi. Albinizm może uaktywnić się również już u osób dorosłych. Przeważnie towarzyszy wtedy innym schorzeniom, jak np. anemia czy choroby tarczycy i objawia się występowaniem na ciele białych plam.

 

Albinizm – rodzaje schorzenia

Lekarze wyróżniają trzy rodzaje bielactwa – wrodzone uogólnione (tzw. albinizm właściwy), wrodzone częściowe (tzw. albinizm lokalny) oraz nabyte.

O albinizmie właściwym mowa jest wtedy …

Gdy dziecko odziedziczy odpowiedzialne za chorobę geny zarówno od ojca, jak i od matki. Objawy choroby są wówczas widoczne już u niemowląt, jednak początkowo na ich ciele pojawiają się małe, białe plamy, które z biegiem czasu łączą się i stopniowo zajmują powierzchnię całego ciała. Zmianom na skórze towarzyszy biały kolor włosów, rzęs, brwi i blado niebieska barwa tęczówki (rzadziej różowa lub czerwona). Osoby chorujące na albinizm właściwy są ponadto bardzo wrażliwe na światło słoneczne – już krótkotrwała ekspozycja na słońce może się u nich skończyć pojawieniem się pęcherzy, poparzeń i nadmiernego rogowacenia skóry. Temu rodzajowi bielactwa towarzyszą także albinizm paznokci oraz zaburzenia wzroku.

Albinizm lokalny pojawia się wówczas …

Gdy dziecko odziedziczyło nieprawidłowy gen tylko po jednym z rodziców. Wówczas plamy nie atakują całego ciała, ale występują jedynie wzdłuż przebiegu nerwów oraz włosów, niekiedy także na czole. Czasem bielactwo dotyka też rzęs oraz brwi. Może również zdarzyć się tak, że pomimo odziedziczenia wadliwego genu, dziecko w ogóle nie zachoruje.

Z kolei albinizm nabyty to choroba polegająca na …

Odbarwianiu się płatów skóry, czego bezpośrednią przyczyną jest wymieranie melanocytów – komórek odpowiedzialnych za kolor skóry. Konkretne przyczyny tego rodzaju albinizmu nie są znane, dermatolodzy przypuszczają, że występowanie tej choroby jest spowodowane połączeniem czynników genetycznych, autoimmunologicznych oraz środowiskowych. Na bielactwo nabyte są bardziej narażone osoby z cukrzycą, niedokrwistością złośliwą, chorobą Addisona lub zaburzeniami układu odpornościowego.